X
تبلیغات
گزارش کار آزمایشگاه شیمی

گزارش کار آزمایشگاه شیمی
welcome(خورشید نمی خوابه...) 
قالب وبلاگ

هدف آزمايش : تهیه نمک مضاعف تترا آمین مس(I I) سولفات

تئوری آزمایش:

نمك مضاعف یا دوگانه نمكی است كه یك بنیان با دو نوع كاتیون در بلور شركت می كند. به عنوان مثال كربنات مضاعف منیزیم و كلسیم یا دولومیت CaCO3,MgCO3 یاCa,MgCO3 می باشد، یعنی دو كاتیون با یك آنیون همراه هستند.

حال وقتی مولکولهای قطبی یا خوشه های یونهای منفی در اطراف یک یون مثبت مرکزی جمع شوند، یک یون کمپلکس به وجود می آید. این مولکولهای قطبی یا یونهای منفی را به عنوان لیگاند می شناسند. تعداد مکانهای اتصال لیگاندها را در اطراف یک یون مثبت مرکزی در یک کمپلکس، عدد کوئوردیناسیون می نامند. عدد کئوردیناسیون شش متداولترین عدد کئوردیناسیونی است که در کمپلکسها یافت می شود. عدد کئوردیناسیون چهار نیز متداول است.

Dubbel zouten نمکها ی د و گا نه ( مضا عف)

یک نمک که بیشتر از دو یون مختلف را دارا باشد ،هم زمان این یونها با حل شدن در آب تماما بطور جداگانه آزاد گردند آنها را به نام نمک های دوگانه (مضاعف)یاد می کنند . محتوای فرمول یک نمک مضاعف می تواند به دو طریق نشان داده شود : هر دو نمک یکجا ترکیب شده ، یا یک فرمول مختلط .

مثا لها ی محتو ا ی فر مو لی نمک ها ی مضا عف :

فرمو ل مختلط

هر د و نمک يکجا تر کيب شد ه

FeOHCl2

Fe(OH)3.FeCL3

KNaCO3

Na2CO3.K2 CO3.

بعضی نمکها به شکل مضاعف نسبت به نمک های ساده با ثبات تر می باشند . از این سبب این نمکها در لابراتوار زیاد استعمال می گردند .

در کمپلکس ها پيوند بين فلز و گروه های غير فلزی دهنده الکترون (ليگاند) از نوع پيوند کئورديناسيون می باشد. ليگاند ها را بسته به تعداد اتم کئوردينانس شونده، به ليگاند های يک دندانه، دو دندانه و... تقسيم می کنند. ليگاند های کی ليت دهنده می توانند همزمان از بيش از يک موقعيت به فلز متصل شوند. کی ليت ها کمپلکس هايی پايدارند و حلقه های 5 و 6 عضوی آن ها پايدارتر هستند.

Fe(CN)62K → + 4K CN 2Fe(CN)

Cl 2(3Ag(NH → 3AgCl + 2 NH

پتاسيم هگزا سيانو فرات(II) در آب حل شده و محلولی را می دهد که هيچ نوع واکنش مشخص کننده يون 2+ Feندارد، زيرا اين يون در محيط آزاد نيست و به صورت 4- [6 (Fe(CN] وجود دارد. اين يون يک يون کمپلکس است.

يک دسته معمول از نمک های مضاعف، زاج ها هستند که در حقيقت سولفات مضاعف پتاسيم و آلومينيم هستند.(KAl(SO4)2,12H2O)

در کمپلکس اوربيتال ليگاند انرژی کمتری از اوربيتال فلز دارند، در نتيجه پيوند ها تا حدودی خصلت يونی دارند و اوربيتال های مولکولی پيوندی به اوربيتال های گروه ليگاند شبيه ترند.

کمپلکس ها به دو نوع کمپلکس های ورنر (کمپلکس هايی که خصلت يونی بيشتر دارند) و کمپلکس های کربونيل فلز و آلی فلزی (پيوند فلز- کربن و بيشتر خصلت کووالانسی دارند) دسته بندی کرده اند.

ساختار هایی که در آن مولکول های یک ماده در درون شبکه ای از مولکول های ماده دیگری به دام می افتند را کلاترات می گویند. کلاترات شدن یک مولکول به اندازه آن مولکول بستگی دارد. فرایند تشکیل کلاترات را می توان ناشی از بر هم کنش بین مولکول های میزبان و میهمان در نظر گرفت.

زاج ها نوعی نمک های مضاعف هستند. نمک های مضاعف در اثر تبلور همزمان دو نمک با هم به نسبت مولی ساده به وجود می آيند. شکل و سیستم بلوری نمک مضاعف با شکل بلوری دو نمک سازنده يکی است. واحدهای بلوری زاج ها لزومی به شباهت با نمک های سازنده ندارند. در ساختمان زاج دو کمپلکس و نمک های مضاعف يک کمپلکس با يک نمک ساده وجود دارند.

پايداری کمپلکس ها وابسته به نوع فلز مرکزی (عدد اکسايش، شعاع) و ليگاند (قدرت نوکلئوفيلی، ممانعت فضايی و الکتروستاتيکی و کی ليت سازی) می باشد.

زاج ها دارای فرمول عمومی MIMIII(SO4)2,12H2O هستند.فلز يک ظرفيتی می تواند پتاسيم(K) روبيديم(Rb)، سزيم(Cs) و آمونيوم(NH4+)، و فلز سه ظرفيتی کبالت(III)، آهن(III)، کروم(III)، آلومينيوم(III)، تيتانيم(III) و اسکانديم(III) است.

پايداری زاج ها وابسته به اندازه يون های فلزی است. يون های يک ظرفيتی می توانند زاج های پايداری را تشکيل دهند، ولی هر قدر يون سه ظرفيتی بزرگتر باشد، از پايداری زاج کاسته می شود. دو کمپلکس تشکيل دهنده زاج از طريق يون های سولفات به هم متصل می شوند. (هيبريد فلزات sp3d2 و يا d2sp3 می باشد.)

روش های جداسازی کمپلکس ها از محلول:

1- تبخير حلال و سرد کردن محلول تغليظ شده (تبلور)

2- استخراج با حلالی که کمپلکس را در خود حل نمی کند.

3- اگر کمپلکس کاتيونی باشد با افزودن آنيون مناسب، نمک نامحلول را می توان جدا کرد. برای کمپلکس آنيونی از کاتيون مناسب استفاده می کنيم.

برای تهيه کمپلکس ها بايستی از خواص فلز و ليگاند آگاهی کامل داشت. نحوه واکنش فلز و ليگاند ها از قواعد ترموديناميک، ممانعت فضايی، فشار الکتروستاتيک و بسياری ديگر از پارامتر ها متأثر خواهد بود.

مواد مورد نیاز:

1- آمونیاک غلیظ.سولفات مس 5 آبه.اتانول

2- آب مقطر

3- بشر 100 میلی لیتری

4- ترازو

5- هیتر

6- قیف بوخنر و کاغذ صافی

7- هاون چینی و همزن شیشه ای

شرح آزمايش :

ابتدا4 میلی لیتر آمونیاک غلیظ را با 2.5 میلی لیتر آب مقطر در بشر کوچکی ریختیم و آنرا حل کردیم سپس 2.5گرم سولفات مس 5 آبه را در یک هاون پودر کردیم و به محلول فوق اضافه کردیم و با همزن خوب آنها را در هم حل کردیم بعد به آرامی و آهسته 8 میلی لیتر اتانول اضافه کردیم به طوری دیدیم لایه بالایی محلول با الکل پوشانده شد. آنگاه مخلوط را در همان حالت بدون حرکت گذاشتیم تا نمک کمپلکس به صورت بلور ته نشین شد و سپس به مخلوط 10 میلی لیتر محلول 1:1 آمونیاک غلیظ و اتانول اضافه کردیم و مخلوط حاصل را توسط قیف بوخنر صاف کردیم و با 5 میلی لیتر اتانول نیز شستشو دادیم . در آخر وزن رسوب را محاسبه کردیم که... گرم بود.


برچسب‌ها: نمک کمپلکس تترا آمین مس, I I, سولفات, آزمایشگاه شیمی معدنی
[ بیست و سوم مهر 1389 ] [ 11:5 ] [ (علی باسره) ]
.: Weblog Themes By SibTheme :.

درباره وبلاگ

درود بر دوستان عزیزم

این وبلاگ برای کمک به دانشجویان رشته شیمی

در راستای نوشتن گزارش کار دروس آزمایشگاهی

این رشته می باشد.

امیدواریم که ما نیز سهمی در بالا بردن

داشته های علمی شما داشته باشیم.

موفق باشید...